تا آنكه در مرتبهء چهارم فرمود كه اگر برنگردد او را رسوا مىكنم چون اين منافق ترسيد كه حضرت كفر و نفاق او را ظاهر گرداند بر غلام خود تكيه كرد و دست بر شكم خود گرفت و به خدمت آن حضرت آمد و گفت يا رسول اللّه دلم درد مىكند رخصت ده كه برگردم و اين را براى اين گفت كه رسوا نشود پس آن منافق برگشت و حضرت فاطمه ( ع ) و زنان مؤمنه و مهاجران بر آن جنازه شهيدهء مظلومه نماز كردند و برگشتند . و ايضا كلينى بسند موثق روايت كردند كه مردى از آن حضرت سؤال كرد آيا از فشار قبر كسى رهائى مىيابد حضرت فرمود كه پناه مىبريم به خدا از آنچه بسيار كم است كسى كه از آن رهائى يابد پس حضرت فرمود كه چون عثمان رقيه مظلومه را شهيد كرد او را دفن نمودند حضرت رسول نزد قبر او ايستاد و سر بجانب آسمان بلند كرد و آب از ديدهاى مباركش مىريخت و بجانب حاضران ملتفت شد و فرمود كه بخاطر آوردم ستمى را كه بر اين مظلومه واقع شد و براى او ايستادم در درگاه خدا و از او طلبيدم كه او را به من بخشد از فشار قبر پس حضرت فرمود كه خداوندا ببخش رقيه را به من از فشار قبر و حق‌تعالى او را بخشيد برسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . و ايضا بسند معتبر از آن حضرت روايت كرده كه چون رقيه دختر رسول خدا وفات يافت حضرت او را خطاب نمود كه ملحق شو بگذشتگان شايسته ما عثمان بن مظعون و اصحاب او و حضرت فاطمة بر شفير قبر نشسته بود و آب از ديدهء غم رسيده‌اش مىريخت در قبر و حضرت رسول آب ديدهء آن مخدره را بجامه خود پاك مىكرد و در كنار قبر ايستاده و دعا مىكرد . پس فرمود كه من دانستم ضعف و ناتوانى او را از حق‌تعالى مسئلت كردم كه او را امان دهد از فشار قبر ( و شيخ طوسى در كتاب استبصار باب الصلاة على الجنائز اين قصه را نقل كرده